In de Andes past men wortel- en knolgewassen een droogtechniek toe die chuño wordt genoemd: diepvriezen. Deze wordt niet op maca toegepast, de knolletjes van de maca worden gewoon 'aan de lucht' gedroogd. Deze traditionele methode van drogen neemt zo'n drie maanden in beslag. De hete zon overdag en de lage luchtvochtigheid zorgen ervoor dat de knolletjes 60% van hun versgewicht verliezen en keihard worden. Tijdens het drogen wordt er voor gewaakt dat de wortels niet aan vocht blootgesteld worden, om de vorming van giftige aflatoxinen te voorkomen.

De gedroogde maca wordt altijd gekookt, terwijl de verse knol op traditionele wijze geroosterd wordt in de huatia een aarden oven uit de Inca-tijd. Speciaal voor de export wordt 'gegelatineerde' of 'geactiveerde' maca gemaakt door gemalen poeder van droge maca (harina de masa) onder druk te verhitten. Deze bewerkte poeders zijn ideaal voor smoothies of ander rauw voedsel, omdat ze kant-en-klaar zijn, niet gekookt hoeven te worden.

Houdbaarheid (bewaaradvies)

Gedroogde maca blijft enkele jaren goed.

De lichtgekleurde maca's bevatten minder iodine (jodium) dan de donkerkleurige, rode, paarse en zwarte maca's. Deze laatste zijn het energie-rijkst en smaken behalve zoet, zoals alle maca's, ook wat bitter. Gedroogde maca's houden lang hun voedingswaarde vast.

De wortel wordt behalve als groente en als meel, als geneeskrachtig kruid en als aphrodisiac gebruikt.

Samenstelling per 100 gram rauw product