

De tandoor is een diepe cylindrische oven, van welk materiaal ook, boven- of ondergronds. Het hart van de tandoor is de enorme vuurhaard, waarmee oventemperaturen tot wel 480°C bereikt kunnen worden. Als brandstof wordt gewoonlijk hout of houtskool gebruikt, waardoor de gerechten die in de oven bereid worden het kenmerkende aroma krijgen.
Om de hoge temperatuur te bereiken dient de oven ruim te voren aangestoken te worden, en vanzelfsprekend langere tijd te blijven branden.
Het primaire doel was niet er in te bakken, maar het vuur gaande te houden. De eerste tannurs waren slechts gemaakt van keien die met modder besmeerd waren. Al doende ervoer men dat de wand gebruikt kon worden om te bakken, mits de wand verbeterd werd en het deeg zou blijven plakken. Het eerste werd moeglijk door de wanden met klein te besmeren, het tweede dor een plakkerig deeg te maken, met weinig water.
Het concept is overgenomen door de Perzen die het concept verbeterden en verspreidden. De tandoor wordt gebruikt in veel Arabisch sprekende landen, Noord-Afrika, het Midden-Oosten, Zuid- en Centraal-Azië en de Kaukasus.
Gedurende de eeuwen is de oven geëvolueerd tot een bovengrondse oven, die vaak op daken werd gezet zodat de rook zou verwaaien en het huis niet in de rook zou staan. Veel (houten) huizen hebben dat niet doorstaan en zijn afgebrand, waarna de dakoven uit zwang is geraakt.
De Big Green Egg is een variant op de bovengrondse tandoor, waarin alle gerechten uit de klassieke tandoor bereid kunnen worden.
De benaming is vermoedelijk ontleend aan het Akadische woord tinûru, dat modder-vuur betekent, en verwijst naar de vroegste uitvoering van de tandoor. Het woord tandoor is afgeleid van het Perzische tanūr en het Arabische tannūr, met dubbel-n.