


Een voordeel van de bereidingsmethode waarbij het brood dubbel wordt gebakken, zodat het brood weinig vocht bevat en lang bewaard kan worden, tot wel enkele maanden. dat dubbelbakken heet op zijn Sardijns carasadura.
De naam Pane carasau is dan ook typisch Sardijns. Het is een Prodotti agroalimentari tradizionali italiani (PAT) en wordt ook op het vasteland gegeten, waar het Carta da musica genoemd, onduidelijk waarom. De beste kwaliteit komt van Nuoro, op Sardinië natuurlijk.
Het droge brood (pane a trocheddu) wordt in stukken gebroken gegeten, bijvoorbeeld met pesto of geschaafde bottarga.
Wanneer het op lasagne-wijze wordt bereid met passata (tomaat), geraspte pecorino sardo en eventueel een hardgekookt ei wordt dat Pane Frattau genoemd. Om de 'muziekbladen' soepel te krijgen worden ze voor dit gerecht kort in kokend water gelegd. Daarbij gelden gelijke regels als bij het koken van pasta, niet te droog, niet te slap.
Geweekte Pane carasau wordt ook verwerkt in een Sardijnse bloedworst, de sanguinaccio.
De bereiding van het brood wordt Sa cotta genoemd. Sa Cotta is de hele cyclus van deegbereiding tot afbakken. Hij wordt onderscheiden in vijf stadia:
Onderstaand recept is gebaseerd op de authentieke bereiding, en gaat uit van een kilogram meel. Liever een wat eenvoudiger recept?
Her meest interessante filmpje dat we hebben gevonden is welis waar zeer gedateerd en toont - in zwart-wit - hoe bakkersvrouwen het brood maken. Panefazione - Pane caresau.
Los de gist op in een beetje lauw water en los het zout op in de rest van het water. Maak een soepel deeg, kneed het met de vuisten, en zet dat weg om te rijzen (pesare). Na een eerste rijsperiode van twee uur, vorm je het deeg tot ballen en zet deze nog eens een uur te rijzen. Kneed het deeg nogmaals stevig door.
Voor het bakken van de broden wordt traditioneel een houtgestookte oven gebruikt waarin eikenhout of olijfhout wordt gestookt. Daarin wordt een constante temperatuur van 240-260° bereikt. Dat is de beste temperatuur voor de eerste bakfase. Gebruik indien mogelijk een dergelijke oven, een pizza-oven of leg een pizzasteen in uw oven.
Maak van het deeg een twintigtal deegballen. Vorm met behulp van dunne deegrollers, canneddos, dunne broden met een doorsnede van 25 tot 30 cm en een dikte van 3 millimeter. Dat gebeurt op een doek, traditioneel een lange strook stof van 50 cm breed en wel tien meter lang. Vouw de doek na ieder gevormd brood op en rol het volgende brood bovenop de vorige. Sla de doek weer om, en ga door tot alle deeg tot broden is gevormd.
Plaats de broden één voor één in de oven met behulp van een (pizza)schieter, de palitta of furru. Zorg ervoor dat de schieter met semolina is bestrooid, zodat het brood gemakkelijk los komt. Door de grote hitte in de oven zal het brood snel opzwellen. Houdt het brood zo'n minuut in de hete oven, zodat de onder- en bovenkant los van elkaar komen. Druk eventueel zachtjes met de schieter op het brood om het gelijkmatig opbollen te bevorderen. Let op: wanneer de temperatuur van de oven te laag is, gaat dit niet slagen.
Handel nu snel. Wanneer je het vers gebakken brood, dat palenntu wordt genoemd, even laat liggen versmelten de delen van het brood en kun je het niet meer scheiden, wat de bedoeling is wanneer je het niet eet, maar er carasau van wilt maken. Snijd daarvoor met een vlotte horizontale beweging het brood rondom in om het in twee delen te scheiden. Pas op, er kan daarbij behoorlijk stoom vrij komen.
Het (halve) brood dat we nu hebben, wordt pane lentu, pane modde of pane cruhu genoemd, laat zich makkelijk vouwen en eten, en kan zonder verdere bewerking gebruikt worden voor het maken van pane frattau, een lasagne-achtig gerecht.
Pas wanneer alle brood is gebakken, laat je de oven afkoelen tot 180° voor de - eventuele - tweede bakgang, de caradura. Bak de halve broden in 7-8 minuten af, dek ze af met schone doek, waarop een gewicht om de broden zo plat mogelijk te drukken. Leg ieder nieuw afgebakken brood onder de doek (en het gewicht). De broden dienen knapperig te zijn, de kleur van het baksel staat u vrij.
De Carasau is een authentiek Sardijns brood, dat zijn oorsprong vindt in Barbagia. In het Italiaans wordt het carta musica ( muziekpapier) genoemd, volgens zeggen omdat het kraakt. De naam is afgeleid van het Sardijnse werkwoord carasare, dat gebruikt wordt voor het bakken van toast.
Het is typisch 'herdersbrood', licht en lang houdbaar, zodat de herders er lang van konden eten in de maanden dat ze met hun kudden van huis waren.
Bovenstaande documentaire is gemaakt door de Sardijn Fiorenzo Serra (1921-2005). De opname is gemaakt in Barbagia, in Sardegna, meer in het bijzonder in het buurtschap Oliena, in 1962. Zeer de moeite waard.
De naam van het brood komt voort uit de term carasadura, de laatste fase van de bereiding, waarin het inmiddels gespleten brood nogmaals wordt (af)gebakken tot de korst die het uiteindelijk is.