

Twee keukens springen daar uit: de klassieke Romeinse keuken en de Siciliaanse keuken. Rome, zelf verklaard centrum van de beschaving van tijdens het Romeinse rijk, Sicilië, de schakel tussen het Europese vasteland en het Afrikaanse continent, en Venetië met zijn rijke handelstradities. Italianen zijn zeer verknocht aan hun culinaire tradities, waarmee niet gemarchandeerd kan worden, gezien de grote hoeveelheid beschermde producten en bereidingen.
De grote culinaire verscheidenheid vindt zijn oorsprong in de verdeeldheid van het land, dat pas aan het einde van de negentiende eeuw verenigd is tot het huidige Italië. Voor die vereniging was de handel tussen de verschillende regio's lange tijd vaak moeilijk zo niet onmogelijk. In de Middeleeuwen raakte het land gefragmenteerd door de opkomst van stadsstaten waaronder de machtige maritieme republieken van Venetië, Genua, Pisa, en Amalfi.
Het noorden van Italië heeft altijd onder invloed gestaan van Germaanse invloeden, en grote delen van Italië verkeerden lange tijd onder de heerschappij van de Habsburgers. Delen van Noord-Italië voeren Duits als spreektaal.
Romeinse en Middeleeuwse kookboeken: