top
Perzische sjalot
Groenten (Amaryllidaceae)
PERZISCHE SJALOT
DE LOOKFAMILIE (ALLIUM)
PERZISCHE SJALOT | SUMIR

PERZISCHE SJALOT

De Perzische sjalot (Allium stipitatum) groeit in het wild in het Zagros gebergte in een strook van Turkije tot Tien Shan in Centraal-Azië, in het bijzonder in Iran, waar hij 'musir' heet.

De Perzische sjalot groeit uit bollen van 3 tot 6 cm in diameter, met een grauwe, papierachtige schil. De bladeren zijn breed, en groen tot grijsgroen van kleur, en soms behaard. De bladeren verdorren tegen de tijd dat de bol bloemen geeft. De botanische naam stipitatum betekent 'met een kleine steel', verwijzend naar de drumstok-vorm, een lange steel (tot wel anderhalve meter) met daarop een klein bolvormig bloemhoofdje. Daarin lijkt de musir op de Allium hirtifolium.

Ze groeien op rotsachtige hellingen en in velden tussen 1500 en 2500 meter hoogte. De musir heeft een milde knoflooksmaak.

AANKOOP EN BEREIDING

De meeste Perzische sjalotten worden uit het wild geoogst, waarna gesneden en gedroogd. Ze worden vooral op de lokale markten verkocht. Ze zijn zo gewild, dat ze te veel geplukt dreigen te worden. Buiten Iran is de Perzische sjalot in twee vormen verkrijgbaar, gedroogd en in het zuur.

 

De gedroogde sjalot wordt in water geweekt, naarmate deze langer wordt geweekt, wordt de smaak milder.

Voor het bijgerecht mâst-o-musir worden de schijfjes twee dagen geweekt en in kleine stukjes gesneden door de yoghurt gedaan.

GESCHIEDENIS

Sjalotten zijn vermoedelijk ontstaan ​​in Centraal- of Zuidoost-Azië, uit de omgeving van Oezbekistan, Tadzjikistan, Kirgizië (Vallei van Ferganai) en Afghanistan, en reisden van daaruit naar India en de oostelijke Middellandse Zee.

De Griekse botanicus Theophrastus (300 v Chr) zou de eerste geweest zijn die de naam sjalot (askolonion) op schrift zette. Plinius de Oudere haalt hem enkele malen aan in zijn Naturalis Historia.

Taalkundige aspecten, etymologie

De woorden sjalot en (het Engelse) scallion zijn beide gerelateerd aan het Griekse askolonion zoals beschreven is door de Griekse schrijver Theophrastus. Deze naam lijkt ontleend aan de stad Ashkelon, in het huidige Israël. De sjalot wordt in ons land ook wel eslook of eschlook genoemd, naar het Franse eschallion.

VERTALING SJALOT

engels
shallot
frans
échalote
italiaans
scalogno
spaans
chalote
chinees
xiao cong 小葱
kantonees
ciu cung
 

RECEPTEN

Musir wordt gebruikt in het beroemde yoghurtgerecht mast-o-musir en in kebabs. Wanneer musir in een recept wordt vermeld, is de kenmerkende zachte knoflooksmaak en de knapperige bite van Perzische sjalot nodig. Musir kan daarom niet vervangen worden door gewone sjalot (wel de bite, niet de smaak) of knoflook (te scherp om rauw te kunnen eten).

Zoals in torshi-e musir, gepickelde fijngesneden musir. De gedroogde musir wordt 25 minuten in azijn gekookt en daarna drooggedept. Vervolgens worden de schijfjes musir fijngehakt en in azijn weer aan de kook gebracht. Nu worden ze overgedaan in gesteriliseerde potten, tot onder de rand met het musirvocht gevuld. De vloeistofspiegel wordt met zout bestrooid, waarna de pot wordt afgevuld met azijn en goed wordt afgesloten. Koel bewaren, tenminste 4 weken houdbaar.

Gezondheidsaspecten

Voedingswaarde, gezondheidsrisico's

Samenstelling per 100 gram rauw product

34
kcal
( 142,3 kJoule)
1,9
gram
eiwitten
6,5
gram
koolhydraten
0,4
gram
vet
0,1
gram
verzadigd
0,1
gram
enkelvoudig onverzadigd
0,2
gram
meervoudig onverzadigd
8
mg
omega-3
148
mg
omega-6
Vitamines
348
µg
vitamine A
0,1
mg
vitamine B1
0,1
mg
vitamine B2
0,4
mg
vitamine B3
0,1
mg
vitamine B6
16
µg
vitamine B9
27
mg
vitamine C
Mineralen
18
mg
calcium
0,1
mg
koper
1,2
mg
ijzer
212
mg
kalium
23
mg
magnesium
0,1
mg
mangaan
17
mg
natrium
49
mg
fosfor
0,6
µg
selenium
½
mg
zink
 

Bronvermelding update maart 2020

 Persian shalot (allium stipitatum) | Wikipedia (EN) New food of life, Najmieh Batmanglij, 2000 ISBN 0-934211-34-5
slotregel