top
Rakkyo
Groenten (Amaryllidaceae)
RAKKYO
 
RAKKYO, STENGELUI | ALLIUM CHINENSE

RAKKYO

De Rakkyo (Allium chinense), ook wel bekend onder de naam Island shallot, is hier vrijwel onbekend. Het is een 'must' in de Oost-aziatische keukens van Japan, China, Thailand, Vietnam en Indonesië.

De rakkyo is mild van smaak, en wordt gebruikt als tegenhanger van pittige gerechten, zoet of zoetzuur bereid, tegenover kruidige of zoute smaken. In Thailand wordt er sambal van gemaakt. In Japan is een groot deel van de productie bestemd voor de inmaak, in zout (shiozuke), sojasaus (shoyuzuke) of azijn met suiker (amazuzuke). Op Okinawa gaat de Shima rakkyo steevast vergezeld van bier of awamori. Hij wordt lichtjes gebakken met bonito-flakes, of gefrituurd tot tempura.

Het is een vaste plant die normaal wordt geplant in midden tot eind augustus. Hij bloeit in oktober met roze bloemen die geen zaad dragen. Vormt in het voorjaar en de vroege zomer bollen. De bladeren sterven in juli af. De bollen worden dan uit de grond genomen of blijven in de grond, maar afgedekt, in slaaptoestand, tot het nieuwe seizoen.

Gezondheidsaspecten

Voedingswaarde, gezondheidsrisico's

Samenstelling per 100 gram rauw product

34
kcal
( 142,3 kJoule)
1,9
gram
eiwitten
6,5
gram
koolhydraten
0,4
gram
vet
0,1
gram
verzadigd
0,1
gram
enkelvoudig onverzadigd
0,2
gram
meervoudig onverzadigd
8
mg
omega-3
148
mg
omega-6
Vitamines
348
µg
vitamine A
0,1
mg
vitamine B1
0,1
mg
vitamine B2
0,4
mg
vitamine B3
0,1
mg
vitamine B6
16
µg
vitamine B9
27
mg
vitamine C
Mineralen
18
mg
calcium
0,1
mg
koper
1,2
mg
ijzer
212
mg
kalium
23
mg
magnesium
0,1
mg
mangaan
17
mg
natrium
49
mg
fosfor
0,6
µg
selenium
½
mg
zink
 

Bronvermelding update maart 2020

 Rakkyo | Wikipedia (EN)  Rakkyo | HeirloomOninons.com  Know what you eat | slism.com  Pickled rakkyo | Eat Japan
slotregel